To samo w inne szaty odziane.

Autor: Suzanne Collins

Tytuł: W pierścieniu ognia

Rok wydania: 2013 (okładka filmowa), okładka stara - 2009

Wydawnictwo: Media Rodzinne

Przełożyli: Małgorzata Hesko-Kołodzińska, Piotr Budkiewicz

Cena: 29,90 zł

Po "Igrzyskach śmierci" czułam tak wielki niedosyt, że musiałam sięgnąć po kolejną część. Za wszelką cenę chciałam to zrobić jeszcze przed premierą filmu, więc w sumie jestem zadowolona z siebie. Trudno mi teraz wyrabiać z recenzjami, bo mój prywatny komputer się zepsuł, a taki domowy ogólnodostępny jest niesamowicie oblegany. Jednak trochę perswazji i wszystko jest możliwe.

Katniss udało się oszukać Kapitol. Wróciła do domu, zamieszkała w Wiosce Zwycięzców i zawzięcie próbuje wrócić do dawnego. Nie jest to łatwe, gdy Peeta, którego oszukała mieszka obok, ona jest obserwowana, a za niedługo ma się odbyć Tournée Zwycięzców, gdzie wraz z chłopakiem będzie musiała przekonać świat, że jej miłość ma się kwitnąco. Samopoczucia nie poprawia też wizyta prezydenta Snowa, który odkrył prawdę i postanowił grozić pannie Everdeen. Dziewczyna w czasie Tournée ma przekonać wszystkich niedowiarków o swej szaleńczej miłości. Nie jest to łatwe, gdyż od zakończenia całego zamieszania z Głodowymi Igrzyskami unikała Peety jak ognia. Równo pół roku od wygranej i pół roku przed Ćwierćwieczem Poskromienia z powodu jej nie uwagi w dystryktach zaczynają wybuchać zamieszki, ludzie chcąc postawić się władzy, zaczynają szukać Trzynastki - dystryktu, który według doniesień Kapitolu został zmieciony z powierzchni ziemi. Jakie może być rozwiązanie problemu? Pokazanie że człowiek, którego lud uważa za twarz rebelii jest nikim - zabicie go.

Nieubłaganie nadchodzi czas kolejnych Igrzysk i to nie byle jakich, bowiem mija trzecie dwudziestopięciolecie zwana Ćwierćwieczem Poskromienia. Katniss przygotowuje się na to, że będzie musiała patrzeć na śmierć trybutów z Dwunastki jako ich mentor, że wróci do miejsca, nawiedzającego ją w koszmarach. Nie spodziewa się, że Kapitol szykuje okropną niespodziankę. Owszem, wracają  ale nie jako mentorzy. Katniss i Peeta po raz kolejny mają stanąć na arenie w roli trybutów.

Ja poluję, on piecze, Haymitch pije. Każde z nas na swój sposób zabija czas i stara się uciec od wspomnień związanych z Głodowymi Igrzyskami. ~(Katniss, s.19)

Pod hasłem "To lepsze niż zmierzch!" na arenę.

Autor: Suzanne Collins
Tytuł: Igrzyska śmierci
Rok wydania: 2012
Wydawnictwo: Media Rodzinne
Przełożyli: Małgorzata Hesko-Kołodzińska, Piotr Budkiewicz
Cena: 29,90 zł

Czujecie już koniec wakacji? Bo ja zdecydowanie tak. Szczególnie jak na każdym kroku ludzie mówią o szkole. Wcale mi to nie poprawia humoru. A żeby jakoś temu zaradzić wybrałam się na Rynek w Krakowie i buszowałam po czteropoziomowym Empiku ;) Tak notabene zamykają go 31 sierpnia, więc zachęcam do wybrania się tam, bo są nieziemskie przeceny. 

Dla każdego, kto nie kojarzy fabuły książki, zbliżę ją w kilku zdaniach.

Na ziemiach dawnej Ameryki Północnej rozciąga się państwo Panem. Zostało ono podzielone na dwanaście dystryktów, przy czym każde specjalizuje się w czymś innym. Nad dystryktami panuje Kapitol - stolica, miejsce, gdzie ludzie żyją beztrosko, niemoralnie oraz w wolności od strachu, głodu i ciężkiej pracy. Co roku, dla przypomnienia Mrocznych Dni, odbywają się Głodowe Igrzyska. W nich bierze udział dwóch zawodników z każdego dystryktu, chłopak i dziewczyna w wieku od dwunastu do osiemnastu lat. I w czasie dożynek zostaje wybrana Prim Everdeen, siostra głównej bohaterki. Katniss bez wahania postanawia zająć miejsce siostry w drodze na śmierć. Wraz z Peetą Mellarkiem udaję się do Kapitolu, by stanąć na arenie Siedemdziesiątych Czwartych Głodowych Igrzysk. Zwycięzca może być tylko jeden. 

Czy niezwykły upór i wrodzona przekorność w połączeniu z niewiedzą i nadzieją doprowadzą do samozniszczenia?

„Dwunasty dystrykt - mamroczę. - Tu można spokojnie umrzeć z głodu.”~(Igrzyska śmierci)

Tyle osobowości w jednym...

Autor: David Mitchell
Tytuł: Atlas Chmur
Rok wydania: 2012
Wydawnictwo: Mag
Przełożyła: Gardzińska Justyna
Cena: 39,00 zł

Wiele się działo w moim życiu w ostatnim czasie i to jest powodem tak długiej nieobecności. Dlatego dzisiaj klękam prosząc o przebaczenie i wychodzę ku Wam z recenzją, do której zbierałam się całe trzy tygodnie. Dalej patrząc tępo na okładkę trudno mi znaleźć odpowiednie słowa, więc wydaję mi się, że napisanie tego tekstu trochę mi zajmie.

Proszę, doceńcie mój trud i napiszcie, co sami sądzicie o dziele Davida Mitchella. 

O tej książce ludzie piszą wiele i różnie. Tak różnie jak różne są przekazywane nam opowieści. Sześć historii w kombinacji 1-2-3-4-5-6-5-4-3-2-1. Każda inna, a jednak podobne. Na pierwszy ogień idzie Adama Ewinga dziennik pacyficzny, który przenosi nas do roku 1850. Adam jest adwokatem, który na pokładzie "Wieszczki" przemierza Pacyfik w drodze powrotnej do domu. Wraz z nim na statku znajduje się doktor Henry Goose, nowo poznany przyjaciel. I nagle urwane w połowie zdanie i już czytamy o młodym kompozytorze imieniem Robert, który uciekając przed długami wyjeżdża do Zedelghem w Belgii. Tam szuka pomocy u Vyvyana Ayrs'a bardzo znanego, a jednocześnie bardzo chorego kompozytora, któremu chce pomóc, oczywiście za pieniądze. Następnie młoda reporterka spotyka Rufusa Sixsmitha. To właśnie on dostawał listy od kompozytora. Dziewczyna natomiast wplątana jest w sprawę elektrowni, która może być zagrożeniem. Tam każdy chce wyeliminować przeciwnika. Przewijając kolejne strony natrafiamy na wydawce książek, który po wielkim sukcesie książki, dzięki swojemu bratu, ląduje w domu starców. Idąc dalej, w przyszłość, przeżywamy moment, gdy ludzkość na tyle rozwinęła się, by takie prace jak sprzedawanie w knajpkach wykonywały genetycznie zmodyfikowane klony. Jeden z takich klonów, a dokładniej Sonmi~451 buntuje się, co jest niedopuszczalne. Ostatnim światem w książce jest czas u schyłku cywilizacji, tuż po Upadku. 

„Kiedy ludzie cię chwalą, nie kroczysz własną drogą."~(Atlas chmur)